بزرگ زاده ای که شرافت را برای آقازاده ها، معنا کرد

مسلم نوروززاده

در میان دهها اخبار تاسف بار و اندوهناک این روزهای فضای رسانه کشور، از خطوط سفید موبایل برخی ها تا صعود غیرقابل باور قیمت دلار و سکه در هر دقیقه با چاشنی، ناکارآمدی تعدادی مدیر و مسئول بی خاصیت، خبر تصادف و درگذشت غم انگیز پسر نوجوان نماینده مردم چهارمحال و بختیاری در مجلس با موتورسیکلت به عنوان پیک موتوری یک رستوران در تهران، بسیاری از هموطنان را شوکه کرد.

در داغ سنگینی که این اتفاقات ناگوار در دل نزدیکان و آشنایان سفر کرده می گذارد شکی نیست. اما وسعت غم و اندوه این خبر دردناک، بیش از آنکه در نحوه درگذشت این نوجوان معصوم خلاصه شود، در مظلومیتی ناشی از انتساب به یک مقام مسئول شرافتمند، نهفته است. مردی از تبار بختیاری که، زیبنده این دیار، پای در مجلس گذاشت و جاودانه شد. مگر می شود در این مملکت، نوجوانی که پدرش نماینده مجلس است و کمتر از 20 سال سن دارد، به عنوان پیک موتوری یک رستوران شاغل بوده و در این راه، جان عزیزش را از دست بدهد.

به قدری این خبر غیرقابل باور بود که نگارنده حقیر این متن، ساعتها در اینترنت به جستجوی صحت و سقم این ادعا پرداختم. در اینستاگرام به کامنت های مردم زیر پست های مرتبط با این خبر دقت کردم و مشخص شد، اساس این خبر، درست است و پدر این نوجوان مرحوم، بزرگ مردیست شرافتمند که وکالت مردم چندین شهرستان از استان چهارمحال و بختیاری را بر عهده دارد و به واسطه رفتار و منش عادلانه و پرهیز از دست درازی به بیت المال، مورد قبول حداکثری مردم حوزه انتخابیه اش نیز هست.

« خدا را شاهد می‌گیرم که در این شانزده، هفده ماه، حتی یک‌بار هم برای اعضای خانواده‌ام با کسی تماس نگرفتم. وقتی جوان‌ها به من مراجعه می‌کردند و می‌دیدم نمی‌توانم برایشان کاری انجام دهم، وجدانم نمی‌پذیرفت که برای خانواده خودم ارتباطی بگیرم. به پسرم گفته بودم: پسرم! مثل بقیه باش و نگو پدرت چه‌کاره است. او در منطقه‌ای محروم بزرگ شد و برای تأمین معیشت خود در رستوران کار می‌کرد.»

اینها بخشی از صحبت های سید روح الله موسوی نماینده مجلس لردگان، خانمیرزا و فلارد در مجلس بود که مراسم خاکسپاری فرزندش با بدرقه خیل عظیمی از مردم حوزه انتخابیه اش همراه بود. بی شک، امتحان های الهی سخت و عجیب اند و راه راست بسیار باریک و پر وسوسه. شواهد نشان می دهد، موسوی نماینده، علیرغم از دست دادن فرزند دلبندش، در این امتحان الهی، سربلند بیرون آمد. نوجوانی که بزرگ زادگی را بر آقازاه بودن مرسوم این روزها، ترجیح داد و غریبانه، پر کشید.

در روزگاری که نام برخی آقازاده ها در لیست حقوق های نجومی شرکت های دولتی وخصولتی جای گرفته و علاوه بر تحمیل هزینه های بی لیاقتی شان به اقتصاد کشور، مایه سلب اعتماد مردم به حاکمیت نیز هستند، این حرکت موسوی، دوباره تاکید می کنم، اگر واقعیت داشته باشد، هر چند در قطعی بودنش شکی نیست، روایت بزرگ مردی را روایت می کند که داغ بزرگ زاده ای را، سالهای سال بر دل خواهد داشت. داغی سنگین که باید عبرتی باشد برای آنانی که دستی در مسئولیت دارند و هر چیزی را در نظر می گیرند، جز رضایت خالق هستی بخش.

در پایان لازم است، به شرافت و مردانگی این مرد درود فرستاده و برای شادی عزیز سفر کرده اش، فاتحه ای نثار کنیم. قطعا، تلفیقی از پدری پاکدست و پسری شریف، صداقت خانوادگی را به دنبال خواهد داشت که برای همه ما قابل احترام است. هر چند، نشانه ای از این شرایط را با این اوصاف، شاید دهه ها بعد از هیچ مسئول بلندمرتبه ای شاهد نباشیم، اما امیدواریم، ذره ای از این منش را، به عنوان الگوی در زندگانی شخصی نمایندگان مجلس و وزرا شاهد باشیم.